Wrangel zrozumiał, że po takim przegrupowaniu czerwoni zyskają przygniatającą przewagę i nakazał przyspieszyć działania ofensywneP. Kenez, Red Advance..., s. 304.. Utrzymywanie przez Armię Czerwoną przyczółka kachowskiego stanowiło potencjalne zagrożenie dla Perekopu i płytkowodnych zatok Sywaszu, kluczowych pozycji białychP. Kenez, Red Advance..., s. 306.. Wrangel postanowił nie opuszczać terenów zajętych w toku operacji północnotaurydzkiej i nie przechodzić do obrony na samym tylko Krymie, by jego żołnierze nie zrozumieli, że sytuacja Armii Rosyjskiej była już w gruncie rzeczy beznadziejna i by nie wybuchła wśród nich panika.
8 października 1920 r., spodziewając się ataku białych czołgów, dowództwo czerwonych poleciło wykopanie rowów przeciwczołgowych, jednak prace te nie zostały wykonane do końca. Podejście do linii obrony zostało natomiast zaminowane, o czym zresztą zorientowali się zwiadowcy białych.
Siły białych pod Kachowką, 2 korpus pod dowództwem gen. Władimira Witkowskiego, liczyły 6700 żołnierzy, 12 czołgów, 14 samochodów opancerzonych, od 10 do 12 samolotów, 20 ciężkich dział i ok. 40 lekkich. Czerwoni dysponowali ok.