O godz. 20 tego samego dnia sztab Wrangla zrozumiał, że natarcie białych zakończyło się całkowitą katastrofą. Biali popełnili zbyt wiele błędów - czołgi, artyleria i piechota nie koordynowały swoich działań, lotnictwo białych pojawiło się na miejscu zbyt późno, by odegrać jakąkolwiek rolę, ponadto natarcie czołgów rozpoczęto za wcześnie, jeszcze przed wschodem słońca. Powtórzenie natarcia na przyczółek kachowski było bezcelowe, gdyż korpus gen. Witkowskiego został zbyt poważnie osłabiony, a ponadto nie mógł już liczyć na wsparcie ze strony działającej na Prawobrzeżu 2 Armii gen. Dracenki. Co prawda 6 października 1920 r. przeszła ona na wysokości Chortycy przez Dniepr, odnosząc dzięki efektowi zaskoczenia pewne sukcesy, jednak 13 października poniosła klęskę w starciu ze świeżymi siłami czerwonych.

Upamiętnienie bitwy

Bitwę pod Kachowką upamiętnia pomnik Legendarna Taczanka usytuowany na stepie na południe od zabudowy Kachowki, na miejscu, gdzie znajdowało się stanowisko dowodzenia Wasilija Blüchera. W latach 1957–2016 w Kachowce znajdowało się także popiersie Blüchera, usunięte w ramach ukraińskiej dekomunizacji po Euromajdanie.