mały|240px|Topografia Turni Zwornikowej mały|240px Liliowa Kazalnica (, , ) – częściowo ściana, częściowo urwisko w masywie Cubryny nad Morskim Okiem w polskich Tatrach Wysokich. Znajduje się na północnym filarze Turni Zwornikowej i opada z Liliowej Płaśni na najwyższą część Kosowinowego Piargu. Ma wysokość 120 m, a przy podstawie szerokość 240 m. Od lewej strony (patrząc od dołu) Liliową Kazalnicę ogranicza Liliowa Drabina – bardzo stromy, skośny zachód wyprowadzający na Liliową Płaśń. Prawe ograniczenie urwiska tworzy system zachodów i kominków opadających z Liliowej Płaśni do ostrogi wschodniego filara Turni Zwornikowej. Na Liliowej Kazalnicy jest sporo zarośniętych kosodrzewiną półek, tarasów i trawników. Najbardziej lity jest środek ściany. Nieco po prawej stronie od środka znajduje się okap o wysięgu 5 m i szerokości 30 m. Pod okapem jest jasna, gładka płyta. Po lewej stronie okapu jest kominek, wyżej przechodzący w system rys i zacięć. Wyprowadzają one na Liliową Płaśń.
Nazwę Liliowa Kazalnica wprowadził Władysław Cywiński w 8 tomie przewodnika „Tatry”. Ściana ta wcześniej przez taterników nazywana była „Czołówką prawego filara Cubryny”.