frameless|upright=1.5|right Monety Augusta II Mocnego (1697–1733) – monety bite za panowania Augusta II Mocnego na tronie polskim i wielkoksiążęcym litewskim oraz monety saskie, na których umieszczano polsko-litewską tytulaturę monarchy lub symbolikę Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
W okresie panowania obydwu Wettinów (Augusta II i Augusta III) nad systemem monetarnym Rzeczypospolitej zapadła „noc saska”. Działalność emisyjna nosiła znamiona fałszerstwa, a marazm gospodarki nadal pogłębiała dominacja miedziaków. Z jednej strony to okres postępującego upadku państwa, połączonego z niegodnym nieraz zachowaniem jego władców (złożona przez Augusta II propozycja rozbiorów Rzeczypospolitej), z drugiej jednak – oznaki poprawy gospodarczej.
Bite w Saksonii monety sasko-polskie, choć oznaczone jako polsko-litewskie, były w rzeczywistości walorami saskimi, usankcjonowanymi prawnie jedynie na terenie elektoratu, de iure bez prawa obiegu w Koronie i w Wielkim Księstwie.
Panowanie Augusta II to w sztuce medalierskiej i w mennictwie okres stopniowego przeżywania się późnobarokowych form, sięgania po motywy rokoka i zwracania się ku rozwiązaniom klasycystycznym.