determinację z „ostrymi imionami”). Może to wskazywać na rolę abstrakcyjnych koncepcji w efekcie.
Przyczyny Ford i Schwartz wysunęli tezę, że efekt kiki-buba opiera się na dwóch kluczowych cechach akustycznych: równowadze spektralnej i ciągłości czasowej dźwięku. Ich badania wskazują, że percepcja dźwięku jako „kiki” lub „buba” zależy od prawdopodobieństwa, że dźwięk jest generowany przez obiekt o kształcie okrągłym lub kolczastym, oddziałujący z twardą powierzchnią.
Przytoczona teza sugeruje, że obiekty o kształcie okrągłym mają niższe częstotliwości rezonansowe w porównaniu do podobnych obiektów o kształcie kolczastym. W wyniku tego generowane przez nie dźwięki charakteryzują się większą ilością energii w niższych zakresach spektrum akustycznego. Gdy takie okrągłe obiekty poruszają się po twardej powierzchni, powstają dźwięki o bardziej płynnych trajektoriach. W przypadku obiektów kolczastych dźwięki są bardziej złożone i „kolczaste” w naturze.
Przypisy
Kategoria:Psycholingwistyka