W trakcie swojej kariery nauczał języka polskiego, niemieckiego, historii, geografii, muzyki i śpiewu.
W latach 1920–1923 brał udział w pracach Towarzystwa Śpiewaczego i Towarzystwa Muzycznego „Moniuszko” w Ostrowie Wielkopolskim. Był współzałożycielem ostrowskiego chóru nauczycielskiego (potem „Echo”) w 1923. Przez 42 lata był dyrygentem tego chóru. W 1965 zainicjował utworzenie Chóru Nauczycielskiego im. Stanisława Wiechowicza w Ostrowie Wielkopolskim i był jego dyrygentem. Od 1966 do 1983 dyrygował Chórem Męskim „Harmonia” w Pleszewie. Działał jako juror w konkursach i zawodach śpiewaczych.
Przyczynił się do uratowania pałacu w Antoninie, jego wyremontowania i przeznaczenia na muzeum chopinowskie.
Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Ostrowie Wielkopolskim.
Odznaczenia Otrzymał m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Odznakę 1000-lecia Państwa Polskiego, odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”, Odznaki Honorowe (Brązową, Srebrną, Złotą i Złotą z Wieńcem Laurowym) Zjednoczenia Polskich Zespołów Chóralnych i Instrumentalnych, Złotą Odznakę ZNP, odznakę „Zasłużony Działacz Federacji Towarzystw Kulturalnych Ziemi Kaliskiej”, medal „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”, medal „Za Zasługi dla Ziemi Ostrowskiej”, medal „Za Zasługi dla Województwa Kaliskiego”.