Przyimki w Nikaraguańskim Języku Migowym działają podobnie jak czasowniki. Stąd, gdy mówiący powiedziałby: „Filiżanka jest na stole” (The cup is on the table), migający z Nikaragui zamigałby coś w stylu „Stół filiżankę na” (Table cup ons). Czasowniki i przyimki są zatem zmienne w sposób, który przypomina tylko kilka języków mówionych, takich jak nawaho. mały|Ilustracja nieobróconego i obróconego przedstawienia dawania. Lokalizacja jest tożsama z lokalizacją człowieka wykonującego czynność, aby ukazać obróconą reprezentację
Ewolucja Według teorii Kegl, pierwotna grupa, która wyniosła umiejętność migania z domu, wymyśliła między sobą elementarny pidżin, znany językoznawcom jako Lenguaje de Signos Nicaragense. Było to stosunkowo prymitywne miganie, które zaobserwowano wśród starszych uczniów. Następnie dzieci w wieku 5 lub 6 lat wchodziły do systemu szkolnego. Szybko opanowywali pidżin od swoich starszych rówieśników, a następnie nieświadomie rozwijali go. Ta druga wersja była szybkim zorganizowanym językiem, który Kegl widziała z palców Mayeli Rivas. Stało się to znane jako Nikaraguański Język Migowy. Te trzy zupełnie różne poziomy – znaki domowe, lenguaje i ISN – reprezentują etapy ewolucji, od pantomimy przez pidżin po język.