Według aktu powołującego obszar rezerwatu składał się z: obszaru lasu zarządzanego przez park narodowy – wydzielenia leśne 111–116, 120–140 (o powierzchni 511,76 ha), obszaru łąk – działki nr 4 (22,29 ha) i nr 2 (24,25 ha) oraz fragmentu rzeki Łupawy (4,51 ha).
Charakterystyka Celem ochrony rezerwatowej było „zachowanie zalesionego wzgórza Rowokół w równinnym krajobrazie Pobrzeża Słowińskiego, przełomowego odcinka rzeki Łupawy, odosobnionych stanowisk lasów bukowych i mieszanych oraz pozostałości słowiańskich grodzisk i miejsc kultowych”. Chronione wzgórze stanowi zalesiony fragment moreny czołowej o wysokości dochodzącej do 114,8 m n.p.m. Było ono wykorzystywane jako miejsce kultu dla Słowian i grodzisko otoczone wałem, istniejące od IX do XI wieku. Od XII do XVI wieku na szczycie znajdowało się sanktuarium maryjne (ostatecznie rozebrane w XIX wieku). Wzgórze służy także za punkt nawigacyjny. Na Rowokole postawiono wieżę widokową czynną od maja do września, przebiega przez nie ścieżka turystyczna.
Przypisy T. Malinowski, Charakter