Leon Kramarczyk (ur. 1 maja 1896 w Głogininie, zm. 29 listopada 1984 w Janiszewie) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Andrzeja i Marianny z Szymczaków. Zdał egzamin czeladniczy – był kowalem. W 1915 wcielony do armii niemieckiej i w jej składzie walczył na frontach I wojny światowej. W styczniu 1919 aresztowany przez niemiecki „Grenzschutz” za posiadanie na czapce polskiego orła. Po zwolnieniu z aresztu wstąpił do oddziałów powstańczych.
W powstaniu wielkopolskim rozbrajał Niemców w rejonie Borka. W szeregach 1 pułku ułanów wielkopolskich walczył na froncie polsko-bolszewickim. W październiku 1920 dostał rozkaz ubezpieczenia karabinami maszynowymi mostu przez rz. Ptycz w m. Krupicy. Z odległości 200 m. otworzył morderczy ogień do przeciwnika, zmusił ich do wycofania się, przez co umożliwił utrzymanie pozycji. Za bohaterstwo wykazane w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.