Podróże do Arktyki i na Grenlandię Mając swobodę finansową, od początku lat 20. zaczęła intensywnie podróżować. W 1924 r. wyruszyła do Norwegii i po raz pierwszy zobaczyła arktyczną pokrywę lodową. W 1925 r. została przedstawiona królowi i królowej Anglii, a wkrótce potem, w 1926 r., wyczarterowała statek dostawczy „Hobby”, z którego korzystał Roald Amundsen i zorganizowała myśliwsko-filmową wyprawę do Arktyki. Towarzyszyła jej para hrabiowska Ribadavia. Louise Boyd zyskała wyprawą międzynarodowy rozgłos: gazety na całym świecie obwołały ją „Dianą Arktyki” [„Arctic Diana”] i „Dziewczyną, która oswoiła Arktykę” [„The Girl Who Tamed the Arctic”].
W 1928 r. gdy Boyd planowała kolejną, rekreacyjną wycieczkę, na pokładzie „Hobby”, dowiedziała się, że Roald Amundsen niedawno zaginął, próbując znaleźć i uratować włoskiego polarnika Umberto Nobile. Louise zaoferowała swoje usługi i statek norweskiemu rządowi w poszukiwaniu Amundsena, mówiąc: „Jak mogę udać się na wycieczkę dla przyjemności, gdy zagrożone są te 22 życia?” Mimo że przemierzyła około 10 000 mil przez Ocean Arktyczny, nie znalazła śladu po Amundsenie. Niemniej jednak norweski rząd przyznał jej Krzyż Kawalerski Orderu Świętego Olafa. Była pierwszą Amerykanką, która otrzymała to odznaczenie i trzecią kobietą na świecie, która była uhonorowana w ten sposób.