Komitet Językowy – niezależna instytucja założona podczas Światowego Kongresu Esperanto w 1905 roku, której zadaniem było zachowanie i ochrona podstawowych zasad języka oraz monitorowanie jego rozwoju. Zgodnie z propozycją Ludwika Zamenhofa do Komitetu wybrano 102 członków z 28 krajów. Pierwszym przewodniczącym był Émile Boirac. W ramach Komitetu powstała specjalna komisja o nazwie Akademio. W 1948 r. Komitet Językowy i jego Akademia połączyły się w jedno ciało o nazwie „Akademio de Esperanto”.
Sekcje robocze Akademii W 1908 r., w celu uniknięcia komplikacji związanych ze zbyt dużą liczbą członków, przewodniczący Komitetu zaproponował jego podział, formując w nim stałą „wyższą komisję” zwaną „Akademią”. Obowiązywały następujące zasady:
Członkami Komitetu Językowego były osoby językowo kompetentne, bez ograniczenia ich liczby. Członkowie proponowani byli przez stowarzyszenia lub grupy esperanckie oraz członków instytucji esperanckich.