W 1939 cała rodzina została wysiedlona przez Niemców pod Opatów. Pracował tu w lokalnej cukrowni. W lutym 1945 powrócił do Poznania, gdzie zaangażował się w akcję uruchamiania przemysłu cukrowniczego na Ziemiach Odzyskanych, głównie na Dolnym Śląsku. Z początkiem lat 50. XX wieku rozpoczął stałą pracę w poznańskim cukrownictwie i ponownie zaangażował się w ruch śpiewaczy. Od 1955 do śmierci pozostawał we władzach Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego. W 1956 był tam prezesem, a od 1964 skarbnikiem. Od 1955 był członkiem władz Wielkopolskiego Związku Śpiewaczego. Od początku lat 50. XX wieku do 1981 związany był z chórem kościoła św. Michała Archanioła w Poznaniu. Brał udział w koncercie w trakcie uroczystości milenijnych przed poznańską katedrą w 1966. Od 1966 wchodził w skład Komisji Kulturalno-Oświatowej przy Zarządzie Okręgu Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Spożywczego i Cukrowniczego. Pochowany został na cmentarzu górczyńskim (kwatera IIIP-7-18)Miejsce pochówku [dostęp z dnia: 2020-01-28].
Rodzina Ożenił się z Eleonorą z domu Jagaciak, z którą miał trójkę dzieci: Alinę, Ryszarda i Eugeniusza.