Wytwarza biofilm składający się wyłącznie z komórek drożdży dokładnie upakowanych wielowarstwowo lub w skupiskach komórek. Grubość biofilmu C. glabrata (75–90 ± 5 µm) stanowi w przybliżeniu połowę grubości biofilmu C. albicans. Nawet niskie stężenia glukozy indukują tworzenie się biofilmu C. glabrata. Na komórkach nabłonka podpoliczkowego C. glabrata wykazuje najwyższą zdolność adhezji. Najlepszą powierzchnią do tworzenia biofilmu jest polichlorek winylu, co ma istotne znaczenie w produkcji sprzętu medycznego (zwłaszcza cewników).
Zakażenia Gatunek ten jest częstą przyczyną kandydozy u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u pacjentów z HIV/AIDS, cukrzycą, chorymi na raka poddawanych chemioterapii i osób starszych. Główną przeszkodą w zakażeniach C. glabrata jest jego wrodzona odporność na azolowe leczenie przeciwgrzybicze, które jest bardzo skuteczne w leczeniu zakażeń wywołanych przez inne gatunki Candida. C. glabrata jest najczęściej izolowany od chorych w Azji i Oceanii oraz w Unii Europejskiej.
Przypisy
Kategoria:Grzyby chorobotwórcze Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Saccharomycetales