Zasięg występowania Według szacunków BirdLife International zasięg występowania cudowronki błękitnej zajmuje 78,4 tys. km². Przedstawiciele dwóch podgatunków uznawanych przez IOC zamieszkują odpowiednio: P. r. margaritae Mayr & Gilliard, 1951 – środkowo-wschodnia Nowa Gwinea (okolice Tari, wyżyny prowincji Enga, dział rzek Sepik i Wahgi, Kubor Range, Giluwe, Mount Hagen w okolicy miasta o tej samej nazwie, Karimui, Góry Bismarcka). Zachodnia granica zasięgu słabo poznana, sięga co najmniej do Karius Range. Zasięg był opisywany jako gwałtownie urywający się, jako że dalej na zachód w prowincji Papua Zachodnia znajdują się odpowiednie dla cudowronek błękitnych tereny. Wśród występujących w tym regionie wyżynnych zwierząt różnych gromad i roślin znane są jednak przypadki sięgania zasięgu tylko po okolice Tari. Zapewne i w przypadku P. r. margaritae taka niejasność wynika z rzeczywistego kończenia się tam zasięgu, a nie niedostatecznego poznania gatunku. P. r. rudolphi (Finsch & Meyer, AB, 1885) – południowo-wschodnia Nowa Gwinea od prowincji Eastern Highlands (dystrykt Okapa) i Herzog Mountains na południowy wschód po Góry Owena Stanleya;