Feliks Gondek (ur. 21 maja 1821 w Bobowej k. Gorlic, zm. 9 kwietnia 1892 w Bochni) – polski duchowny katolicki, kaznodzieja, pisarz, proboszcz i wicedziekan w Krzyżanowicach, następnie w Trzcianie. Asesor i radca tarnowskiego konsystorza biskupiego.
Życiorys Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Był synem Wawrzyńca i Franciszki z domu Nowak. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej Bobowej, gimnazjum prawdopodobnie w Nowym Sączu. Teologię studiował w Tarnowie i tu w 1846 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Józefa Wojtarowicza. Pracował jako wikariusz w Makowie (od 1846) i w Chełmie (od 1847). W 1848 r. został katechetą w bocheńskim gimnazjum. W 1854 r. objął probostwo w Krzyżanowicach, 13 października 1882 r. przeniósł się na probostwo w Trzcianie. 11 maja 1891 r. zrezygnował z probostwa i zamieszkał w Bochni.