Pobyt w Sobiborze i ucieczka z obozu Hela Felenbaum-Weiss trafiła do obozu zagłady w Sobiborze 20 grudnia 1942 roku. Została przywieziona zaprzęgiem konnym. Przypadkiem udało jej się uniknąć śmierci w komorze gazowej. Wspominała to wydarzenie następująco:
„Jak we śnie usłyszałam głos jednego z Niemców. Pytał: „czy ktoś umie dziergać na drutach?”. Wyszłam z szeregu. […] następnie zabrali mnie do baraku, gdzie spotkałam dwie znajome dziewczyny: Zeldę Metz i Esterę Terner. Kiedy byłam dzieckiem mama nauczyła mnie robić na drutach skarpetki. Moim zadaniem było dziergać je dla Niemców i prasować koszule dla mężczyzn z SS”.
Następnie skierowano ją do pracy w pralni oraz w ogrodzie dla esesmanów. Z tego miejsca obserwowała pociągi, przywożące więźniów do Sobiboru. Pobyt w obozie opisała w słowach:
„Nie ma nic bardziej przerażającego, niż poczucie bezradności wobec okropnych zbrodni, które mają miejsce na twoich oczach, ale ty nie możesz nic zrobić. Co my, dziewczęta, mogłyśmy zrobić, widząc ludzi prowadzonych na śmierć?