Kościół San Fantin (nazwa w języku weneckim, wł. chiesa di San Fantino Martire, pl. kościół św. Fantinusa) – rzymskokatolicki kościół w Wenecji, w dzielnicy (sestiere) SanMarco. Administracyjnie należy do Patriarchatu Wenecji. Jest kościołem rektorskim w parafii San Moisè, wchodzącej w skład dekanatu San Marco - Castello.
Historia Według Pivy kościół San Fantin został zbudowany już w 850 roku, jednak większość źródeł datuje jego wzniesienie na 996 rok, wymieniając jako inicjatorów szlacheckie rody Barozzi, Aldicina i Equila. Najwcześniejsze dokumenty dotyczące kościoła pochodzą z 1127 roku. Data budowy świątyni wydaje się niepewna, równie niejasne są też okoliczności erygowania przy nim parafii, musiało to jednak mieć miejsce najpóźniej w XI wieku, kiedy to w mieście ustalony został cywilny i kościelny podział administracyjny. Parafie zarządzane były przez proboszczów lub kolegia kapłanów (kapituły). Kilkakrotnie niszczony przez ogień kościół został odbudowany pod koniec XII wieku z inicjatywy rodziny Pisani, która przy tej okazji przekazała kościołowi w darze cudami słynącą ikonę Maryi Dziewicy. W XV wieku został przebudowany na świątynię trzynawową, co wyraźnie widać na mapie Jacopa de’ Barbari.