United States Army Air Corps (Korpus Lotniczy Armii Stanów Zjednoczonych, USAAC) – formacja lotnictwa wojskowego Armii Stanów Zjednoczonych istniejąca w latach 1926–1941.
Historia Po zakończeniu I wojny światowej, gdy początkowo bagatelizowane lotnictwo stało się coraz ważniejszą częścią ówczesnego pola walki, nastąpił rozdźwięk pomiędzy bardziej konserwatywnym personelem wojskowym oraz tymi oficerami, którzy uważali, że samoloty są jeszcze niewystarczająco wykorzystane, a operacje lotnicze czasów Wielkiej Wojny były duszone z powodów politycznych niezwiązanych z ich skutecznością. Nazwę USAAC nadano 2 lipca 1926 r. przekształconej Służbie Lotniczej Armii Stanów Zjednoczonych istniejącej od 1917 r. 20 czerwca 1941 r. Korpus Powietrzny stał się częścią nowo utworzonych Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych (USAAF), co dało mu większą autonomię od struktury dowodzenia na średnim szczeblu armii. Podczas II wojny światowej Korpus Lotniczy (Air Corp, AC), choć nie był administracyjnym szczeblem, pozostawał jednym z ramion bojowych armii do 1947 r., kiedy to został legalnie zniesiony przez ustawę powołującą Departament Sił Powietrznych.