Latem kąpiele w rzece.
Szkoła została celowo zlokalizowana w małym miasteczku dla uniknięcia ocenianego przez jezuitów negatywnie wpływu wielkiego miasta z końca XIX w., a jej wychowankowie mogli opuszczać mury szkoły jedynie za zgodą rektora lub prefekta i w asyście osoby dorosłej, mając zakaz odwiedzania sklepów i lokali gastronomicznych. Uczniowie brali udział w codziennych nabożeństwach. Obowiązywał pełny nadzór nad ich korespondencją. W użyciu jeszcze na początku lat 30. XX w. były kary cielesne obejmujące golenie głowy oraz bicie trzciną lub gumową rurką, a także ośmieszające przebrania dla uczniów uznanych za krnąbrnych lub niewykazujących postępów w nauce. Utrzymanie porządku w zakładzie opierało się na „złamaniu oporu bardziej samodzielnie odczuwających i myślących jednostek”. Wychowankom zaszczepiano określone poglądy polityczne.
mały|Tablica upamiętniająca stulecie powstania konwiktu i gimnazjum Jezuitów w Chyrowie, ustanowiona w kościele św. Barbary w Krakowie
Dyrektorzy ks. Jacek Stopka ks. Arnold Waszyca ks. Romuald Czeżowski ks. Kazimierz Stefański ks. Maksymilian Kohlsdorfer ks. Jakub Krysa ks. Józef Sawicki ks. Józef Sas ks. Maksymilian Kohlsdorfer ks. Jan Dorda ks. Błażej Blajer ks.