Do najbardziej znanych dzieł i prac Zofii Pociłowskiej-Kann należą: sześć rzeźb znajdujących się w ekspozycji stałej Muzeum Więzienia Pawiak o tytułach: Krąg pamięci, Korczak, Droga zagłady, Ostatni taniec Chawy, Holocaust oraz U kresu, dwie rzeźby znajdujące się w polskim pawilonie muzeum obozu w Ravensbrück, obelisk ku czci ofiar Pawiaka w Warszawie, pomnik Powstańca Wielkopolskiego w Inowrocławiu, pomnik Bohaterom II Wojny Światowej we Włodawie, pomnik Pamięci rozstrzelanych w lesie sękocińskim, rzeźby w parku pałacu Tielschów koło Wałbrzycha.
Jej projekty pomników były nagradzane i wyróżniane – w 1951 artystka zdobyła wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie na pomnik Oświęcim-Brzezinka, w 1961 – pierwszą nagrodę w konkursie na pomnik ku czci Pawiaka, w 1969 – wyróżnienie w międzynarodowym konkursie na pomnik chana Asparucha w Sofii. W 1966 zdobyła brązowy medal na I Festiwalu Sztuk Pięknych w Warszawie.
Wykonywała również prace konserwatorskie zabytków zgromadzonych w Wilanowie i na warszawskim Starym Mieście, w kaplicy Firlejów w kościele św. Mikołaja w Bejscach oraz na cmentarzu żydowskim w Warszawie.
Jej pracownia mieściła się w kamienicy przy ul. Mostowej 16/18 lok.