W Polsce panuje dość szerokie przyzwolenie społeczne na tego rodzaju praktyki. 58% Polaków nie jest przeciwnych ściąganiu, a tylko 28% ostro je potępia (według badań CBOS). Potwierdzają to badania przeprowadzone w Łodzi w 2004/2005 z których wynika, że ściąga 86-95% uczniów szkół średnich. Tylko 16% uczniów ściąganie uważa za coś złego, gdy 60% uczniów nie ma na ten temat zdania lub jest im to obojętne. Jeszcze bardziej liberalne podejście do ściągania mają kraje na wschód od Polski, w państwach takich jak Rosja, Ukraina czy Białoruś osoby ściągające często są wręcz obiektem podziwu jako osoby umiejące poradzić sobie w życiu, a nierzadko zdarza się, że sami rodzice przygotowują uczniów do ściągania, a ci robią to za cichym przyzwoleniem nauczycieli.

W krajach anglosaskich i w Niemczech stosunek do ściągania jest dużo bardziej restrykcyjny, w języku angielskim nie ma pojęcia ściąganie, na określenie tego zjawiska używa się słowa , czyli po prostu oszukiwanie, jednak i w tych krajach jest to duży problem. Według badań przeprowadzonych w 2005 wśród amerykańskich studentów, przez Center for Academic Integrity, 70% z nich przyznało się do jakiejś formy ściągania.