Od 1945 do 1955 pracował w rozgłośni poznańskiej Polskiego Radia jako redaktor muzyczny. Przez trzy lata pełnił opiekę redakcyjną i merytoryczną nad Poznańskim Chórem Radiowym, którym kierował Lubomir Szopiński. Podlegały mu wszystkie audycje chóralne ruchu amatorskiego. Od 1951 do 1953 pełnił funkcję II chórmistrza Poznańskiego Chóru Chłopięcego Jerzego Kurczewskiego. Został również reżyserem muzycznym poznańskiej rozgłośni radiowej.
W 1954 rozpoczął uzupełniające studia muzyczne na Wydziale Wychowania Muzycznego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. W 1955 zrezygnował z pracy w radiu i zaangażował się jako instruktor ds. chórów i orkiestr przy Wojewódzkiej Radzie Związków Zawodowych w Poznaniu. W 1957 został redaktorem i realizatorem Ośrodka Telewizyjnego w Poznaniu. Był tam kierownikiem działu muzycznego, a także autorem filmów o tematyce chóralnej. W 1976 został członkiem zarządu Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Od 1977 był tam dyrektorem artystycznym ds. orkiestr, natomiast w 1981 został prezesem i był nim aż do śmierci. Mianowano go również członkiem zarządu głównego Polskiego Związku Chórów i Orkiestr w Warszawie. W lutym 1983 doprowadził do uzyskania przez Oddział Wielkopolski Polskiego Związku Chórów i Orkiestr nowej siedziby w Poznaniu, przy ul. Wielkiej 20.