thumb|Przekrój przez „pień” diksonii antarktycznej thumb|Pióropusze liści Dicksonia arborescens Diksonia, dwuwijkaJanet Marinelli (red.), Wielka Encyklopedia Roślin, Warszawa: wyd. Świat Książki, 2006, s. 318, (Dicksonia L’Herit.) – rodzaj paproci z rodziny diksoniowatych. Obejmuje 25–26 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje Wyspę Świętej Heleny, Amerykę Centralną, rozległe obszary Ameryki Południowej (bez jej południowej i środkowo-wschodniej części), Wyspy Juan Fernández, Archipelag Malajski i wyspy Oceanii na wschód od niego (Nowa Gwinea, Nowa Kaledonia, po Samoa), wschodnią część Australii i Nową Zelandię. Największe zróżnicowanie gatunkowe występuje w górskich lasach w Malezji i Nowej Gwinei (tam też potencjalnie występować mogą taksony wymagające jeszcze odkrycia). Są to paprocie naziemne rosnące głównie w lasach górskich w strefie tropikalnej oraz w lasach nizinnych strefy subtropikalnej i umiarkowanej na półkuli południowej; zwykle w lasach o dużej wilgotności, z częstymi mgłami i mżawkami. Wolno rosnące okazy mogą osiągnąć znaczny wiek, prawdopodobnie ponad 200 lat. Ich pnie są często zasiedlane przez epifity.