Pnie Dicksonia squarrosa wykorzystywano na Nowej Zelandii do wykładania pomostów na terenach bagnistych. Maorysi budowali z ich pni także budynki do przechowywania żywności. Aborygeni australijscy wykorzystywali kłącza tych paproci jako źródło skrobi. W Ameryce Środkowej i Południowej z pni wyrabia się ozdobne pojemniki do uprawy roślin.
Uprawa Rośliny o zróżnicowanej odporności na mróz (najbardziej odporne uprawiane mogą być w strefach mrozoodporności 8–10), także w zależności od wieku (starsze okazy są bardziej odporne). Wymagają ochrony przez wiatrem i stałej, dużej wilgotności (są bardzo wrażliwe na suszę). Preferują stanowiska zacienione lub w półcieniu oraz gleby torfiaste.
Paprocie te rozmnażane są przez sadzonki – ścięte fragmenty pni ukorzenia się w wilgotnym podłożu lub z zarodników.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Diksoniowate