Włodzimierz Nowakowski (ur. 12 listopada 1907 w Poznaniu, zm. 26 czerwca 1965 tamżeKatarzyna Majewicz-Raźniewska, biogram, w: red. Jan Hellwig, Amatorski zorganizowany ruch śpiewaczy Wielkopolski w latach 1892-1992, Wielkopolski Związek Śpiewaczy, Poznań, 1990, s. 376-378) – polski działacz społeczny i śpiewaczy, księgarz oraz organizator placówek kulturalnych.

Życiorys W Poznaniu zdobył zawód księgarza i prowadził własna księgarnię na Świętym Marcinie pod nazwą Książnica Poznańska. W 1938 został zmobilizowany i brał udział w odzyskaniu Zaolzia. Ostatnie miesiące przedwojenne spędził na Górnym Śląsku, gdzie był właścicielem huty Silesia. Zmobilizowano go ponownie tuż przed 1 września 1939. Po udziale w kampanii wrześniowej dostał się do niewoli niemieckiej, w której pozostawał do 1942. Po opuszczeniu niewoli powrócił do Poznania, gdzie z nakazu niemieckich władz okupacyjnych pracował jako robotnik w magazynach portowych nad Wartą.

Po zakończeniu okupacji niemieckiej podjął zatrudnienie w Wydziale Kultury poznańskiego Urzędu Wojewódzkiego, a później pełnił obowiązki dyrektora administracyjnego Muzeum Narodowego w Poznaniu.