1 maja 1945 dostał się do niewoli amerykańskiej. 27 października 1945 został przeniesiony na Węgry. Tamtejsza prokuratura zwróciła się do niego z prośbą o zostanie świadkiem w procesach przeciwko Ferencowi Szálasiemu, Emilowi Kovarczowi, Béli Imrédy i Franzowi Antonowi Baschowi. Fiaskiem zakończyły się próby postawienia Otto Winkelmanna przed węgierskim sądem za zbrodnie wojenne. We wrześniu 1948 Amerykanie przeforsowali powrót byłego esesmana do okupowanych Niemiec, gdzie został zwolnionyGerhard Seewann (Hrsg.): Akten des Volksgerichtsprozesses gegen Franz A. Basch, Volksgruppenführer der Deutschen in Ungarn, Budapest 1945/46. Oldenbourg, München 2000. Zamieszkał w Bordesholm. W kwietniu 1955 został wybrany z ramienia CDU do lokalnego parlamentu Kilonii. W 1958 zrzekł się mandatu radnego. W maju 1961 został przesłuchany jako świadek w procesie Adolfa Eichmanna. W tym samym roku przeszedł na emeryturę jako „pułkownik policji”. Został prezesem związku byłych oficerów policji. W 1962 rząd RFN przyznał mu dodatkowo rentę w wysokości 1700 marekKarol Grünberg, SS – czarna gwardia Hitlera. Książka i Wiedza 1984, s. 207, 538..
Przypisy
Kategoria:Generałowie SS Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Sprawcy Zagłady Żydów