Jana Wagnera został wcielony do 2 pułku rezerwowego jako IV batalion, a dowodzona przez sierżanta sztabowego Franciszka Zielińskiego kompania przemianowana na 16 kompanię. 26 stycznia 1920 macierzysty oddział został przemianowany na 159 pułk piechoty wielkopolskiej, późniejszy 74 pułk piechoty. 4 czerwca 1920 otrzymał rozkaz aby swoją kompanią zaatakować silne umocnione pozycje bolszewickie na dworcu Worapajewo. Dzięki jego osobistej odwadze i umiejętność dowodzenia kompanią stację zdobyto. Następnego dnia Zieliński zdobył km.. 4 lipca w bitwie pod Filipowem został ranny w głowę i stracił prawe oko. Za bohaterstwo w walce odznaczony został orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. Leczył się w szpitalach w Częstochowie i Poznaniu do 26 listopada 1920. Następnie został przydzielony do batalionu zapasowego 59 pułku piechoty w Inowrocławiu, a 3 stycznia 1921 przeniesiony do 74 pułku piechoty, w którym pełnił służbę na stanowisku młodszego oficera kompanii.
Był żonaty z Agnieszką, z którą miał czworo dzieci: Bogdana (ur. 1919), Bolesławę Marię Magdalenę (ur. 1923), Piotra (ur. 1925) i Franciszkę Janinę (ur.