Adam Julian Siciński (ur. 25 grudnia 1895 w Górach, zm. 3 sierpnia 1975 w Poznaniu) – żołnierz armii niemieckiej, armii wielkopolskiej, rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego. Uczestnik I wojny światowej, wojny polsko–bolszewickiej i kampanii wrześniowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w folwarku Góry, w ówczesnym powiecie wrzesińskim Prowincji Poznańskiej, w rodzinie Macieja i Teodory z d. Echaust. Brat Sabiny. Absolwent gimnazjum w Poznaniu, w 1914 zdał maturę. W 1914 wcielony do armii niemieckiej.
W pierwszych dniach stycznia 1919, w czasie powstania wielkopolskiego wstąpił jako ochotnik do tworzącego się oddziału konnego w Śremie. Około 10 stycznia 1919 wyruszył na odcinek frontowy pod Zbąszyniem wraz z oddziałem piechoty i konnym pod dowództwem mjr. Stefana Chostowskiego i z bronią w ręku walczył przeciwko Heimat i Grenzschutzowi. 2 lutego razem ze swoim oddziałem został wcielony do 1 Pułku Ułanów Wielkopolskich, późniejszego 15 Pułku Ułanów Poznańskich. W szeregach tego pułku walczył na wojnie z bolszewikami. Szczególnie odznaczył się w walce w sierpniu 1920 nad Bugiem „zadając nplowi ciężkie straty i umożliwiając grupie płk. Ładosia i 15 p.uł. Wkpl. rozproszyć dywizję bolszewicką”.