thumb|Parazercon radiatus, przedstawiciel tej samej rodziny Polonozercon tatrensis – gatunek roztocza z grupy żukowców i rodziny Zerconidae. Jedyny z monotypowego rodzaju Polonozercon. Występuje w polskiej i słowackiej części Tatr.
Taksonomia Gatunek ten opisany został w 1974 roku przez Czesława Błaszaka pod nazwą Zercon tatrensis. 10 okazów wykorzystanych przy jego opisie odłowionych zostało we wrześniu 1973 roku przez Hieronima Dastycha na Rysach, na rzędnych 2474 i 2485 m n.p.m. W 1978 Czesław Błaszak wprowadził dla tego gatunku osobny, monotypowy rodzaj Polonozercon bazując na morfologii tarczek perytremalnych i liczbie szczecin brzeżnych tarczki opistonotalnej. W 2004 Peter Mašán i Peter Fenďa proponowali synonimizację Polonozercon z rodzajem Zercon, jednak autorzy późniejszych prac i list systematycznych pozostają przy monotypowym rodzaju Polonozercon.
Morfologia Forma dorosła Samice osiągają od 510 do 540 μm długości i od 355 do 375 μm szerokości ciała. Jedyny znany samiec ma zaś 420 μm długości i 290 μm szerokości. Kształt ich jest grzbietobrzusznie spłaszczony, ząbkowany na brzegach, a barwa żółtawobrązowa. Ciało podzielone jest na dwie pseudotagmy: gnatosomę i idiosomę.