Aktywny politycznie w okresie Wiosny Ludów. Był instruktorem Legii Akademickiej we Lwowie (kompania studentów szkoły technicznej). Zamieszczał także artykuły dot. kwestii konstytucyjnych i gwardii narodowej w „Gazecie Narodowej” podpisując je „S. K. były oficer wojsk polskich”.
Następnie w latach 1848-1873 pracował w Galicyjskiej Kasie Oszczędności, ostatecznie jako jej dyrektor. Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek jego Komitetu (18 czerwca 1854 – 6 lutego 1860)Tadeusz Łopuszański, Pamiętnik c. k. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego 1845-1894, Lwów 1894, s. 84Provinzial-Handbuch der Königreich Galizien und Lodomerien für das Jahr 1854, s. 631; Handbuch des Lemberger Sttathalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855, s. 459; 1856, s. 266; 1857, s. 354; 1858, s. 249; 1859, s. 266; 1860, s. 269;. Uczestniczył w różnych formach aktywności społecznej m.in. w Komitecie Medalu Aleksandra Fredry we Lwowie (1865) oraz komitecie jubileuszu 50-lecia powstania listopadowego (1881)Lidia Michalska-Bracha, „Zwyczaj narodowy czy fakt polityczny” Wokół jubileuszu pięćdziesięciolecia powstania listopadowego we Lwowie, "Galicja – Studia i Materiały" nr 1, 2015, s.