Formuła 1 thumb|Aston Martin DBR4 Pierwsze próby wejścia Astona Martina do Formuły 1 sięgają 1951 roku i próby adaptacji modelu do realiów serii. Ten model miał stosować dwulitrowy sześciocylindrowy silnik pochodzący z modelu DB3, a jego nadwozie również miało być przerobioną wersją DB3. Nadzorca projektu, dawny projektant Auto Uniona, Eberan von Eberhorst odrzucił wersję DB3 GP ze względu na jej pochodzenie od samochodu sportowego. W 1955 roku powstała nowa modyfikacja z trzylitrowym (później dwuipółlitrowym) silnikiem, nazwana DB3S, testowana przez Rega Parnella, który zajął nią ponadto czwarte miejsce w Lady Wigram Trophy. Samochód został następnie sprzedany Geoffowi Richardsonowi i przemianowany na RRA Special. Niemniej jednak DB3 w wersji jednomiejscowej odnosił sukcesy, wliczając w to drugie miejsce Lexa Davisona w Grand Prix Australii 1960.