Zbigniew Madaliński (ur. 17 grudnia 1897 w Warszawie, zm. 18 marca 1983 w Siedlcach) – kapitan Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 17 grudnia 1897 w Warszawie, w rodzinie Józefa i Ewy z Rogaczewskich. W 1909 rozpoczął naukę w szkole technicznej Jerzego Kühna. W listopadzie lub grudniu 1913 został członkiem Związku Strzeleckiego. W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich i wziął udział w bitwie pod Kostiuchnówką podczas której został ranny w dniu 6 lipca 1916.
Od 1 grudnia 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim, skierowany został do służby na polsko-litewskiej linii demarkacyjnej. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, sprawując od dnia 14 lipca 1920 dowództwo nad kompanią ochotników wileńskich. Szczególne zasługi położył w dniu 24 lipca tego roku w trakcie bitwy pod Kuźnicą Białostocką, kiedy to otoczony przez liczniejszego wroga stawił mu skuteczny opór i uniknął niewoli. Za wykazane w tej bitwie bohaterstwo podchorąży Zbigniew Madaliński z grupy Bieniakonie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.