Dostrzegał również potrzebę gruntownej reformy stosunków agrarnych. Podnosił przy tym, że ogromne obszary ziemi dostały się w posiadanie nielicznych squotterów, co powoduje widoczny sprzeciw obywateli kolonii i wzrost poparcia dla polityki liberalnej. Tę uważał za zagrożenie dla interesów osadników. Jednocześnie uważał, że powiązanie squotterów z cenzusem ziemskim daje im zbyt wielką przewagę we wpływie politycznym na rządy kolonii. Postulował więc zniesienie tego cenzusu, wskazując, że może to przynieść pożądany skutek rozluźnienia zależności Nowej Południowej Walii od metropolii. W tym zakresie pogląd jego różnił się znacząco od popularnego J. Robertsona. Przede wszystkim występował przeciwko przesadnej formalizacji stosunków agrarnych. Jednocześnie wnosił o wydłużenie okresu spłaty gruntów zajętych przez squotterów.