na mocy decyzji księcia Leszka Czarnego). Obie wsie należały do parafii w Małczu.
Początki rodu Pod koniec XIV w. w Sangrodzu mieszkał Jakusz (Jakub) z rodu Junoszów wraz z żoną Heleną, a jego dwaj bracia Andrzej Bandzeliszka (Andrzej z Sangrodza) i Dadźbóg, pleban w Gorzycach i kanonik sandomierski, co najmniej od 1393 r. byli właścicielami Ojrzanowa. Odtąd przez najbliższe dwa wieki Ojrzanowscy gospodarzyli w Ojrzanowie i Sangrodzu. W 1576 r. Jakub i Jan Ojrzanowscy posiadali w Ojrzanowie młyn, 4 łany kmiece, karczmę z szynkarzem, 1 zagrodę pustą i 8 osadnikówSłownik Geograficzny Królestwa Polskiego, Warszawa 1886, t. 7, s. 420.. W Sangrodzu zaś 4 łany, 4 zagrody, karczmę, młyn, 1 łan pusty, 9 osadnikówSłownik Geograficzny Królestwa Polskiego, Warszawa 1886, t. 10, s. 293.. Wyprzedaże, zamiany a przede wszystkim podziały rodzinne doprowadziły do rozdrobnienia stanu posiadania, skutkiem czego Ojrzanowscy z początkiem XVII w. opuścili rodzinne strony osiedlając się w województwach sieradzkim, kaliskim, poznańskim, a także na Mazowszu i w Małopolsce.