Michał Markowski (ur. 25 listopada 1897 w Jazłowcu, zm. 25 czerwca 1926 w Tarnopolu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 25 listopada 1897 w Jazłowcu, w ówczesnym powiecie buczackim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Andrzeja i Anny z Ciecierskich.
Ukończył seminarium nauczycielskie w Buczaczu, a w styczniu 1912 roku został członkiem Związku Strzeleckiego. W sierpniu 1914 r. wstąpił do Legionów Polskich i służył w 2 pułku piechoty (kampania karpacka), a następnie od wiosny 1915 r. w 4 kompanii 4 pułku piechoty (walki na Lubelszczyźnie i froncie wołyńskim). W szeregach tych jednostek przebył cały szlak bojowy Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.
Od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim, wziął udział w odsieczy Lwowa (w grudniu 1918 roku). Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w szeregach I batalionu 4 pułku piechoty Legionów (wchodzącego w skład 2 Dywizji Piechoty Leg.).