Portugalia Kilka tygodni po triumfie z IFK Göteborg Eriksson otrzymał propozycję pracy w Benfice Lizbona. Szwed miał dwa okresy w charakterze szkoleniowca w Benfice: pierwszy w latach 1982–1984 i drugi w latach 1989–1992. Poprowadził zespół z Lizbony do tytułu mistrza kraju w sezonie 1982/1983, zdobywając w nim również Puchar Portugalii. W 1983 roku poprowadził także Benficę do finału Pucharu UEFA, w którym przegrała w dwumeczu z RSC Anderlechtem. W sezonie 1983/1984 ponownie zdobył z Benficą mistrzostwo kraju. Po swoim powrocie do drużyny ze stolicy Portugalii w 1989 roku, rok później dotarł z nią do finału Pucharu Europy Mistrzów Klubowych, w którym uległ 0:1 Milanowi. W sezonie 1990/1991 po raz trzeci i ostatni został z Benficą mistrzem Portugalii.
Podczas swoich dwóch okresów pracy w Benfice Eriksson wprowadził do gry tego klubu faworyzującą atak taktykę oraz otworzył drzwi klubu wielu szwedzkim piłkarzom; wśród rodaków Erikssona grających pod jego wodzą w Benfice byli m.in. Glenn Strömberg, Mats Magnusson, Jonas Thern i Stefan Schwarz.