Władimir Aleksandrowicz Suszczinski, (ur. w Sarańsku, zm. 22 lutego 1945 we Wrocławiu) – operator filmowy, który w stopniu kapitana dokumentował przebieg walk na poszczególnych odcinkach frontu wschodniego w trakcie II wojny światowej. Uczestniczył w pracach frontowych grup filmowych, które działały na frontach: Wołchowskim, Leningradzkim, 4 Ukraińskiem, oraz 1 Froncie Ukraińskiego.

Pełne dynamiki, bohaterstwa, ale i ludzkich tragedii kadry, które często z narażeniem życia udawało mu się utrwalić na taśmie swojej kamery, trafiały następnie do wydawnictw filmowych, a stamtąd do poszczególnych odcinków sowieckich kronik filmowych, a także filmów dokumentalnych. Władimir Suszczinski w swoich reportażach wojennych reprezentował mistrzowski poziom – zarówno na polu artystycznym, jak i publicystycznym. Dokumentując przebieg operacji bojowych, wiele uwagi poświęcał ich bohaterom oraz życiu codziennym zwykłych żołnierzy na froncie. Zginął w trakcie filmowania walk na przedmieściach miasta Wrocławia. W uznaniu jego osiągnięć w 1946 roku przyznano mu pośmiertnie Nagrodę Stalinowską II stopnia.