Edward Brzeski (ur. 18 października 1887 w Kaczkowie, zm. 23 października 1939 w Kościanie) – oficer armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, major Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Erazma i Wandy z Zielonackich. Absolwent gimnazjum i szkoły handlowej w Berlinie. W 1911 powołany do armii niemieckiej do 1 pułku artylerii polowej gwardii w Berlinie. W 1914 został ponownie zmobilizowany i walczył na froncie zachodnim I wojny światowej.
W styczniu 1919 wstąpił do oddziałów powstańczych i wziął udział w powstaniu wielkopolskim. W składzie I dywizjonu 3 pułku artylerii polowej Wielkopolskiej wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W lipcu 1920 kolumna 14 Dywizja Piechoty przebijała się szosą od Żłobinki na zachód w kierunku Motykały Wielkie. Podczas tego przemarszu kolumna kilkakrotnie napotkała na zacięty opór nieprzyjaciela, mianowicie na wysokości folwarku Bary. Nieprzyjaciel atakował z trzech stron.(...) kilkakrotnie kazał zajmować otwarte pozycje i stojąc w bezustannym ogniu nadzwyczaj skutecznie prowadził ogień, przyczyniając się do uratowania grupy. Po zakończeniu walk zdemobilizowany. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 84. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii.