Zgodnie z wstępnym śledztwem prowadzonym przez filipińską straż przybrzeżną (Philippine Coast Guard), tylko jeden członek załogi, będący jeszcze praktykantem, był na mostku kapitańskim „Doñi Paz” w chwili zdarzenia. Pozostali oficerowie pili piwo lub oglądali telewizję w pomieszczeniach rekreacyjnych załogi, a kapitan statku oglądał film na odtwarzaczu w swojej kabinie. Podobne zeznanie złożył jeden z ocalałych, Luthgardo Niedo, który stwierdził, że jego znajomy żandarm poinformował go o „trwającej imprezie ze śmiechem i głośną muzyką na mostku, z kapitanem jako jednym z uczestników”.
Tym niemniej filipińska izba morska (Board of Marine Inquiry) ostatecznie uwolniła Sulpicio Lines od oskarżeń o spowodowanie katastrofy. Kolejne przesłuchania ujawniły, że „Vector” pływał bez licencji, bez nawigatora i sternika. W 1999 r. Filipiński Sąd Najwyższy orzekł, że to właściciele „Vectora” są zobowiązani do wypłaty odszkodowań za ofiary kolizji. Niektóre z roszczeń w stosunku do Sulpicio Lines lub właścicieli „Vectora”, takie jak roszczenia rodziny Cañezal, która straciła dwóch członków i rodziny Macasas, która straciła trzech członków, zostały rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy stwierdzeniem, że nawet rodziny ofiar, których nazwiska nie widniały w oficjalnym manifeście, miały prawo do odszkodowania.