W 1941 awansował na stopień podporucznika, a w 1942 – porucznika i stopnia angielskiego kapitana (F/LT – Flight Llieutenant).
W czerwcu 1943 dostał przydział do angielskiego 138. dywizjonu specjalnego, w którego skład wchodził polski klucz. Początkowo latał jako II pilot na bombowcu „Halifax”, następnie po przeszkoleniu w charakterze I pilota wykonywał loty bojowe z bazy RAF Tempsford k. Cambridge, dokonując m.in. zrzutów broni i zaopatrzenia dla podziemnych armii okupowanej Europy, również dla Armii Krajowej w Polsce. Wykonał on 6 lotów do Polski, z których każdy trwał 13–14 godzin. W krótkim czasie z polskiego klucza sformowano samodzielną 1586 SD Flight będącą Eskadrą do Zadań Specjalnych i przeniesiono ją do Afryki Północnej na lotnisko Sidi Amor niedaleko Tunisu w Tunezji. Stamtąd m.in. wykonał w grudniu 1943 dwa loty do Polski. Stamtąd wykonał w grudniu 1943 dwa loty do Polski. W tym samym czasie 1586 Eskadrę przeniesiono do Włoch na lotnisko Campo Casale koło Brindisi. Z tej bazy wykonywał na „Halifaxach” loty do okupowanych krajów, m.in. 22 loty bojowe do Polski. W lipcu 1944 po wykonaniu 76 lotów bojowych został przeniesiony do Wielkiej Brytanii na tzw. odpoczynek.