Aleksiej Michajłowicz Duchow (ros. Алексей Михайлович Духов, ur. 27 marca 1921 w Moskwie, zm. 29 grudnia 1984 w Posiołoku Wołodarskogo w obwodzie moskiewskim) – radziecki wojskowy, kapitan, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie tokarza. Do 1936 skończył 7 klas, później uczył się w szkole uniwersytetu fabryczno-zawodowego w Podolsku, po ukończeniu którego został tokarzem metalowym w podmoskiewskiej fabryce im. Wołodarskiego. Od 1940 służył w Armii Czerwonej, w 1942 ukończył charkowską szkołę wojsk pancernych w Chirchiqu (Uzbekistan), otrzymał stopień porucznika i został skierowany na Ural w skład 1 Gwardyjskiej Brygady Pancernej. Od lipca 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył w bitwie kurskiej w rejonie Biełgorodu, gdzie uszkodził dwa czołgi wroga i został kontuzjowany w walce. Po powrocie ze szpitala brał udział w walkach na Ukrainie, w tym nad Prutem i w Kołomyi wiosną 1944. Później jako dowódca kompanii czołgów 2 batalionu czołgów 1 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 8 Gwardyjskiego Korpusu Zmechanizowanego 1 Gwardyjskiej Armii Pancernej w stopniu starszego porucznika walczył na terytorium Polski, 16 stycznia 1945 biorąc udział w forsowaniu Pilicy, następnie w walkach o Nowe Miasto nad Pilicą, Jedlińsk, Stryków, Aleksandrów Łódzki i Poddębice oraz pod Gdynią.