thumb|180px|Mural w Środzie Wielkopolskiej Alfred Witold Teofil Milewski (ur. 24 listopada 1893 w Kijewie (powiat średzki), zm. 21 listopada 1959 w Leicester) – major Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława (właściciela ziemskiego) i Stefanii z Wierusz-Kowalskich. Ukończył szkołę rolniczą po czym zdobywał praktykę w majątkach ziemskich. W latach 1914–1918 służył w armii niemieckiej, w której został mianowany na stopień podporucznika (w roku 1916). Po zdemobilizowaniu działał, od dnia 10 listopada 1918 r., w Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego na terenie Poznania. Uczestnik powstania wielkopolskiego. Pod koniec grudnia 1918 roku zorganizował kompanię powstańczą w Środzie Wielkopolskiej (1 kompania średzka), którą dowodził między innymi w walkach pod Zbąszyniem. W marcu 1919 roku został wyznaczony przez Inspektora Artylerii do utworzenia II baterii artylerii dla dywizjonu artylerii konnej Wielkopolskiej. Na jej czele wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Wyróżniał się odwagą i inicjatywą, czego dobitny przykład dał w dniu 8 sierpnia 1920 r. pod wsią Krabryszcze k. Mińska. Wtedy to, kierując osobiście ogniem dział swej baterii, umożliwił 15 pułkowi ułanów poznańskich przebicie się przez front bolszewicki.