Jest zagrożony wymarciem. W latach 80. XX w. zaobserwowano, że zaczął być porzucany na rzecz indonezyjskiego i malajskiego Moluków Północnych. Wśród młodszego pokolenia malajski stał się dominującym środkiem komunikacji. L.E. Visser (1984/1994) odnotowała, że osoby w wieku 20–40 lat wciąż mają czynną znajomość sahu, przy czym doszło do zaniku rejestru rytualnego i formalnego. W pobliżu ujścia rzeki Ibu występował niegdyś kolejny dialekt, który dziś jest już prawie wymarły (w 2018 r. znały go tylko trzy osoby). Do pocz. XX w. ibu został praktycznie wyparty przez języki ternate i tabaru.
Wykazuje znaczne wpływy języka ternate, który był używany przez miejscowy sułtanat i który pozostał w użyciu jako język rytualny. Niegdyś ternate służył też jako środek komunikacji pisanej. W nowszych czasach również ten język stracił na znaczeniu (jest nieznany młodszym grupom wiekowym). Na terytorium sahu występują także języki austronezyjskie – poza malajskim są to języki imigrantów z innych zakątków kraju, zwłaszcza z Makian i wysp Sangir.