W lipcu 1441 wdowa po cesarzu Zygmuncie, Barbara, wróciła do Czech, aby przejąć swój majątek. Hynek towarzyszył jej na trasie z Kłodzka do Hradca Králové, gdzie została przyjęta przez i innych czeskich szlachciców. Hynek skontaktował się z Hynkiem Ptáčkiem już rok wcześniej, gdy utrakwiści spotkali się w Nymburku. W sierpniu 1441 r. Hynek dołączył do Landfrýdu – regionalnego sojuszu szlachty i miast na rzecz utrzymania pokoju, a na spotkaniu w mieście Čáslav zapewne zetknął się z raubritterem i byłym dowódcą husyckim , który bezprawnie zajmował zamek Rychmberk i Homole, które były majątkiem Hynka.
Pomiędzy Hynkiem a biskupem Konradem panowała niezgoda, prawdopodobnie ze względu na husycką przeszłość Hynka. W ciągu następnych kilku lat doprowadziło to do kilku konfliktów, w które zaangażowani byli inni książęta śląscy. Większość z nich odrzuciło roszczenia Hynka w sprawie księstwa ziębickiego, na co duży wpływ mieli ziębiccy mieszczanie na czele z kapitanem Fryderykiem Stoschem. Aby podkreślić swoje roszczenia wobec Ziębic, Hynek złupił 20 lipca 1442 klasztor w Henrykowie, który utrzymywał z Ziębicami dobre relacje. Ponowny atak, którym Hynek chciał ostatecznie zdobyć księstwo, został jednak odparty przez mieszkańców.