Na poparcie swojej tezy Dembski przytacza przykład z praktyki kryptograficznej zauważając, że kryptografowie czasami określają bezpieczeństwo algorytmów szyfrowania przed atakami brutalnej siły poprzez prawdopodobieństwo sukcesu przeciwnika wykorzystującego zasoby obliczeniowe ograniczone zasobami fizycznymi. Przykładem takiego ograniczenia jest założenie, że każdy atom w obserwowalnym wszechświecie jest komputerem określonego typu i komputery te testują każdy możliwy klucz szyfrujący. Chociaż przestrzeń kluczowa (możliwych kombinacji kluczy) jest bardzo duża, to jednak uniwersalne miary bezpieczeństwa są stosowane znacznie rzadziej niż asymptotyczne z uwagi na to, że zastosowany algorytm kryptograficzny ma luki, które czynią go podatnym na inne rodzaje atakówChociaż Dembski wielokrotnie odwołuje się do kryptografii na poparcie koncepcji wszechświatowej granicy prawdopodobieństwa, w praktyce kryptografowie rzadko stosują miary, na które się on powołuje. Patrz stopień złożoności obliczeniowej (work faktor).. Asymptotyczne podejścia i ukierunkowane ataki byłyby z definicji niedostępne w scenariuszach opartych na szansach, takich jak te odnoszące się do uniwersalnej granicy prawdopodobieństwa Dembskiego.