thumb|Liście i owoce Hemipteleja Davida (Hemiptelea davidii (Hance) Planch.) – gatunek rośliny z monotypowego rodzaju hemipteleja z rodziny wiązowatych. Występuje w środkowych, wschodnich i północnych Chinach (prowincje i regiony: Anhui, Gansu, Kuangsi, Hebei, Heilongjiang, Henan, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Jilin, Liaoning, Mongolia Wewnętrzna, Ningxia, Shaanxi, Szantung, Zhejiang) oraz na Półwyspie Koreańskim. Ślady kopalne dowodzą występowania roślin z tego rodzaju także w Japonii w plejstocenie i w Polsce w neogenie.
Rośliny te rosną na obszarach poniżej 2000 m n.p.m., w miejscach jałowych i kamienistych, na zboczach wzgórz, na przytorzach, także sadzone są przy zabudowaniach. Często tworzą gęste, cierniste i trudne do przebycia zarośla. Kwitnienie następuje w kwietniu i maju, owoce dojrzewają we wrześniu i październiku.
Gatunek w Chinach sadzony jest w formie obronnych żywopłotów wokół domostw. Twarde drewno służy do wyrobu różnych narzędzi i przyborów kuchennych. Włókna łykowe wykorzystywane są jako surowiec do wytwarzania sztucznego jedwabiu i worków. Z młodych liści sporządza się napój, a z nasion pozyskuje olej. Do Europy gatunek został sprowadzony w 1899 (najpierw trafił do Francji, w 1908 do Anglii, w 1935 do Polski).