Prace przygotowawcze rozpoczęto pod koniec grudnia 1944 roku, po przeniesieniu 12 pułku Ułanów Podolskich na południe Włoch, do miejscowości Casarano.
10 stycznia 1945 roku generał dywizji Władysław Anders wydał zgodę na odtworzenie 7 pułku Ułanów Lubelskich, jako pułku samochodów pancernych (rozpoznawczy) 3 Dywizji Strzelców Karpackich.
18 stycznia 1945 roku w Casarano odbyła się uroczystość wydzielenia i pożegnania zawiązków. Dzień ten został przyjęty za datę odtworzenia pułku. Uroczystość zakończyła msza święta, a następnie defilada obu pułków w szyku pieszym przed swoimi dowódcami. Tego samego dnia pułk odjechał do miejscowości Galatina i zakwaterował w budynku szkoły. Stan pułku liczył 16 oficerów, 7 podchorążych, 9 starszych podoficerów oraz 342 podoficerów i ułanów. 19 stycznia 1945 roku ukazał się pierwszy rozkaz dzienny pułku. 27 stycznia rozpoczęły się kursy instruktorskie wyszkolenia motorowego, kierowców samochodów pancernych Staghound, wyszkolenia strzeleckiego samochodów pancernych Staghound oraz kurs obserwatorów (dowódców wozów). Kursy ukończyło 77 instruktorów. 3 marca do pułku wcielono 124 ułanów, w większości ochotników z terenu Francji. 4 marca odbyła uroczysta zbiórka z okazji imienin Szefa Pułku, generała Kazimierza Sosnkowskiego. 7 marca pułk liczył 19 oficerów oraz 596 podoficerów i ułanów.