Obrady i zakończenie Kongresu Podczas plenarnego posiedzenia w dniu 16 sierpnia podjęto decyzję gdzie zostaną zorganizowane następne Kongresy. Kolejny w 1913 miał odbyć się w Genui, a rok później w Paryżu. Delegaci z różnych krajów przekazali zaproszenia do organizacji u nich następnych kongresów. Podziękowano Ministerstwu Oświaty w Chinach za założenie szkoły esperanto w Pekinie i za propagowanie tego języka na terenie Chin. Wieczorem uczestnicy mogli wysłuchać Halki w języku esperanto.
Uroczystości zamknięcia Kongresu rozpoczęto od oddania czci zmarłemu w Konstancji Johannowi Martinowi Schleyerowi, twórcy języka Volapük. Zabierający głos podkreślali dobrą organizację, a Glück z Wiednia przekazał na ręce komitetu album z podpisami wszystkich przybyłych na Kongres. Po podziękowaniach ze strony organizatorów, odśpiewano hymn Espero, a okrzykami „Do zobaczenia w Genui” obrady zamknięto. Po zakończeniu Kongresu delegacja z prezesem Mikołajskim, Zamenhofem, Bourletem i Bujwidem odwiedziła wiceprezydenta Szarskiego, aby podziękować radzie miasta Krakowa za życzliwe przyjęcie członków Kongresu. W Pola Esperantisto Leo Belmont podsumował Kongres i jego organizację pisząc „Kraków dał wzór urządzenia Kongresu".