Dnia 2 sierpnia 1920 (pod Wysokiem Mazowieckiem) mając sekcję odpierał następującego wroga. Został ciężko ranny. Ostatni został wzięty z pozycji”. 25 lutego 1921 został przeniesiony do rezerwy.
W kwietniu 1922 znalazł zatrudnienie przy odbudowie Zamku Królewskiego w Warszawie, a z początkiem kwietnia 1924 r. został przewodnikiem po tymże zamku. Do 1939 pracował także jako przewodnik po Galerii Sztuk Pięknych.
W czasie okupacji niemieckiej uczestniczył w ratowaniu zgromadzonych na Zamku dzieł sztuki.
Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w stolicy i pracował w Instytucie Historii Sztuki Polskiej Akademii Nauk na stanowisku technika.
Był żonaty z Anną, z domu Pękalską, miał czworo dzieci: Zbigniewa (ur. 1925), uczestnika powstania warszawskiego, Annę (ur. 1926), uczestniczkę powstania warszawskiego, Wiesławę (ur. 1930) i Joannę (ur. 1944).
Zmarł w Warszawie, pochowany 4 października 1966 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 108K-1-18).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2042 (19 lutego 1922) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.