Fałszywi świadkowie (księża) oczywiście nie mieli litości na procesieCharles Chiniquy, „Pięćdziesiąt lat w Kościele Rzymskim”, Warszawa 2007, s. 411.. Abraham Lincoln doradził, że jedynym wyjściem jest uzyskanie bezpośredniego zeznania od siostry oskarżyciela, w stosunku do której oskarżony miał się dopuścić haniebnych rzeczy. Wieści o procesie szybko pojawiły się w amerykańskiej prasie. Pewna kobieta dowiedziawszy się o tym, przybyła pociągiem do Urbana, gdyż była świadkiem przekupienia siostry oskarżyciela w zamian za danie fałszywego świadectwa. Jej celem było przekonanie sędziego co do niewinności Chiniquy. Odniósł on widowiskowe zwycięstwo, a Lincoln w zamian za udział w trwającym ponad rok procesie wziął tylko symboliczną sumę pieniędzyFenster, Julie M. (2007). The Case of Abraham Lincoln. Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-230-60809-2..